Zaboravili ste šifru?
Niste registrovani? Iskoristite svoj postojeći nalog

Crveni kenguri miljenici ljubitelja Zoološkoh vrta

Beo zoo vrt vlasnik je četiri ženke velikih crvenih kengura i popularne Marte, koja je ispala iz mamine torbe pre vremena i koju su zaposleni ručno othranili. Smešteni su u Mini Australiji, velikom staklom ograđenom prostoru u kojem se nalazi nekoliko vrsti koje su sa tog područja, a miljenici su mališana.

Svojom gracioznošći nikoga ne ostavljaju ravnodušnim.

- Najveći su torbari i tipične Ausraliske živtinje. Hrane se travom i glođu koru drveta. Vole svo salatko voće, a kada kopaju zemlju jedu i korenje biljaka. Mužjaci su mnogo veći od ženki i crvene su boje a zenke su mnogo manje i neugledno sive pa ih australijanci pogrdno zovu “sive torbe”. To su plahe i osetljive životinje. Stres je jedan od velikih uzroka smrtnosti i razloga zasto majke izbacuju mlade iz torbe. U Australiji stradaju od automobila, jer se često nađu na prometnim putevima - kaže Nadežda Radović, koja je ručno othranila, sad već popularnu Martu.

Kengur je simbol Australije i lik ove životinje se nalazi na grbu Australije, na nekim novčanicama i koristi se od strane mnogih australijskih organizacija. Kenguri imaju malu glavu, dugačke, velike i jake zadnje noge prilagođene za skakanje kao i dugačak mišićav rep koji im služi da održe ravnotežu.

marta2
Njihov rep može izdržati čak do 90 kg. Kao i svi ostali torbari, i kenguri imaju torbu koja se zove marsupijum u kojoj nose mladunčad posle porođaja.Kenguri su jedine veće životinje koje primenjuju skakanje kao oblik kretanja. Uobičajena brzina skakutanja crvenog kengura iznosi oko 25 kilometara na sat, ali može da ubrza i do 70 na kraćim razdaljinama, dok na dužim uspeva da održi brzinu do 40.

Zbog svojih dugačkih nogu, kengur ne može da hoda normalno.Tokom sušne sezone, svi kenguri zadržavaju ostatke hrane u njihovom digestivnom sistemu duži period vremena da bi upili i poslednje ostatke vlage. Međutim, sivi kenguri su skloniji dehidrataciji, jer nemaju preveliku potrebu da održe vodu njihovom šumskom staništu.Kenguri imaju malo prirodnih neprijatelja.

Dolaskom ljudi u Australiju pre najmanje 50.000 godina i sa njima dolaskom psa dinga pre 5.000 godina, kenguri su morali da se adaptiraju. Orlovi sa klinastim repom i ostale grabljivice se često hrane kengurovom lešinom. Varani i ostali gušteri mesožderi takođe predstavljaju pretnju manjim vrstama kengura.

^ Vrh strane