Zaboravili ste šifru?
Niste registrovani? Iskoristite svoj postojeći nalog

Aska - vučica koja je odrasla sa ljudima

Nemojte da vas začudi, da dok šetate Zoološkim vrtom pored kaveza sa vukovima, primetite da se uzmamzuju uz ogradu, tražeći “češkanje”. Strogo je zabranjeno da im to zadovoljstvo i priuštite jer vas životinja ne poznaje, a njihovo mazno ponašanje je posledica toga što su neke od njih ručno othranili zaposleni u Vrtu. 

Tako su posetioci mogli da vide i pomaze Asku, crnu vučicu, koja je od najranijeg doba bila sa ljudima.

Još kao mladunče, nju su preuzeli zaposleni, pa ne čudi što svojim ponašanjem više podseća na psa nego na vuka.

- Ljudi su nam prilazili dok je šetamo, sa opaskom kako možemo da uvodimo u Vrt psa. Kad bi shvatili da maze vuka, većina bi bila presrećna, a neki bi se trgli od straha. Čitavo leto bila je omiljena, a svojim ponašanjem ona ne odskače od bilo kojeg psa , ona prosto uživa u češkanju - kaže Nadežda Radović.

aska2
U Vrtu se mogu videti skoro sve vrste vukova, a postali smo vlasnici i belih, artičkih, koji su u Beogradu i dobili svoje prvo potomstvo. Vuk је sisar iz porodice Canidae i ima zajedničko poreklo sa domaćim psom, а prema većini eksperata on je praotac svih danas postojećih pasa.

Sivi vuk je nekada naseljavao velike delove Severne Amerike, Evrope, Azije i Bliskog Istoka, dok je danas, zbog masovnog izlova i uništenja staništa, prisutan na samo nekim navedenim područjima i to u puno manjem broju. Do početka razvitka poljoprivrede i stočarstva vuk je bio najrasprostranjenija zver na zemlji.

Živeo je u celoj Evropi i Aziji sve do severne Afrike kao i u Severnoj Americi. U velikim delovima tog nekada divovskog područja rasprostranjenosti, a naročito u zapadnoj Evropi i Severnoj Americi, ljudi su ga gotovo iskorenili. U istočnoj Evropi, na Balkanu, u Kanadi, Sibiru, Mongoliji i u manjoj meri u Iranu još postoje veće međusobno povezane populacije vukova.

Inače, može se sresti još samo u malim, međusobno izolovanim zajednicama koje obuhvataju i manje od 100 životinja. Zahvaljujući svojoj velikoj izdržljivosti, uspevaju da žive u ledenim područjima Arktika, kao i u pustinjama severne Amerike i centralne Azije. Većina vukova nastanjuju travnate oblasti i šume.
aska3
Danas je poznat pre svega kao šumska životinja, ali to je posledica činjenice, da ga je čovek davno proterao sa otvorenih područja.Iako se u divljini ponekad može sresti vuk samac, normalan socijalni život vukova odvija se u čoporu. Vučji čopor se po pravilu sastoji od roditeljskog para i njihovih potomaka.

Roditelji su uvek dominantni u odnosu na svoj podmladak, tako da nema borbi oko dominacije. Do parenja između srodnika po pravilu ne dolazi, čak i kada ne postoji drugi seksualni partner, a mužjak je taj koji odbija parenje. Osnovu vučje hrane čine veliki biljojedi, i pri tome vuk lovi onu vrstu koja je najčešća u području na kojem živi. Skoro uvek love u čoporu i to irvase, jelene, ali i sitnije glodare, kao što je zec.
aska4
Vitamine i neophodne elemente vukovi ne dobijaju isključivo hraneći se mesom, već i sami jedu biljnu hranu. U vrlo kvalitetnu hranu za vukove ubraja se razno bobičasto voće koje raste na njihovom području, kao i listovi nekog bilja i trave. Poslovična proždrljivost vukova spada u područje bajki i legendi.

Prema aktuelnim istraživanjima, godišnja potreba jednog vuka za hranom kreće se između 500 i 800 kilograma po jedinki. U proseku, vuk jede oko dva kilograma dnevno,  ali se pri tome moraju uzeti u obzir i duža razdoblja u kojima vukovi nemaju ulov.

^ Vrh strane